آئينه
يه قرص هايي هست كه آدمو ميخوابونه، البته نه اونوقتي كه ميخواي بخوابي ؛ وقتي كه بايد بيدار شي و براش خواب ميخواستي
يه صداهايي هم هستن كه ، آدمو نوازش ميكنن و ميخوابونن مثل لالايي مادرا. وجه مشترك همشون پلكاي سنگين و لالايي سحر انگيزيه كه ديگه فقط آرامش ميشه و آرامش ، فقط مرگ ميتونه بهتر وآرومتر باشه ؛ ولي.... فعلا همين كافيه.
هر صداي زنگي كه مياد ، كه اين روزها كم هم مياد ، حس از تو بودنش، يه شيطنت بچه گونس كه ، دوست دارم تكرارش كنم .
توي تنهايي هام يه نگاه هايي از دورو بر همش مراقبم ان.
آخر وقت كه دل ميكنم و دارم ميرم خونه ، باز مياي توي راهرو وشيطونيات گل ميكنه ... توي پاركينگ ، هر از گاهي از پشت ستونها سرك ميكشي برام ؛ حست ميكنم . ولي نميبينمت ؛ اينقدر هستي كه واسه آخرين بار همه جا رو ورانداز ميكنم تا جات نذارم .نيستي ...! اما حضورت آرومم ميكنه . توي خيابون روو ماشيناي شكل خودم دنبال نگاهت ميگردم.
توي پشت بوم از لاي ملافه هاي سفيد آفتاب خشك سرك ميكشم تو خيالم ، ميبينمت كه داري نجوا ميكني : ماه پيشانو جون ...ماه پيشانو جون....جوني جونم....
همه چشم ميشم تا ببينم نگاهتو...
يه نوشته هائي هستن كه از ياد ها خبر ميآرن
نوشته ها و ياد هايي كه دارن آئينه ميشن ؛ آئينه... در آئينه... ميشن .
يه يادهايي هم هستن كه هم مرگن، هم لالائي، وهم... مستت ميكنن تا هميشه
اين روزهاوقتي؛ سرزده و بي خبر ميايي ويادت ميپيچه تو سرم ، عطرت همه جارو ميگيره
چشمامو بستم و دارم بو ميكشم ؛ لب هامو بستم و دارم مزه ميكنم
كاش ميومدي و بازم با هم حرف ميزديم ، دعوا ميكرديم ، ميخنديديمو ... با هم لج ميكرديمو من ، پرروو بازي ميكردمو... تو واسم شاخ وشونه ميكشيدي و.... من به گه خوردن مياوفتادمو ؛ دنيا برام تيره وتار ميشد . بعدش كه با هم آشتي ميكرديم ، من حس ميكردم خوش بخت تر از من كي ميتونه باشه ، تا تورو دارم . يادته ؛ چقدر بچه گونه باهم آشتي ميكرديم ، من قول ميدادمو فقط يه ببخشيد كوچولو بود... مردونه دست ميداديمو همديگرو ميبوسيديم و...؛ تو با اوون دل كوچيكت وقتي گيجم ميشدي ؛ منتظر اينم نبودي . ولي مغرور بودي و... . منم . يادم دادي كه رفيقيم و...... .اين روزا خيلي حس ميكنم مثل خودت دلم كوچيكه . واسه آشتي كردن دلم تنگه؛ نميدونه كه اصلا قهري نبوده كه آشتي بخواد . نمكشه ؛ كه تو بياي و منم .... ف