موريانه

جاده چالوس 100- 95 نبود...؟؟ دوطرفه !!
قدمهايي كه آرووم آرووم و از رووي برگهاي پائيزي دارن ميرن سر قرار، يه قرار شبونه زير نور ماه ، ماهي كه جاشو با كلي ابراي باروني شريك شده ، باروني كه نه خيلي ، كه تك به تك و دونه به دونه و با حوصله ميادو اصلا انگار نمياد ، يا نميخواد بياد. هوايي سرد تر از خنك كه يادت مياره خيلي وقته پائيز اومده و تو هنوز تو روياي بهاري وبرگهائي كه از زرد زرد تا زرد نارنجي همشون توي اين نيمه روشنائي مهتابي ، هم دل و يكرنگ شدن . چند ماهي ميشه كه به اينجا عادت كرديم واسه قرارهامون ، توي اين باغ قديمي بي در و ديوار زير اون درخت گردوي پير، شده جاي هميشگيموون . يه جورايي كمتر كسي راهش اينوري ميوفته اين آرامشش خيلي خوبه .هزار جور فكر و خيال توي راه از لاي شاخ و برگ درختا ميريزن توي سرم نكنه امشب چون دير شده ، چون تاريكه ، چون نميتونسته ، نياد. يا شايد اصلا دلش نخواد بياد . يا اومده باشه و بي ديدن من رفته باشه . تو ميونه اين فكرو خيالهام كه ميبينم بازم مثل هميشه زود تر از من رسيده . من عاشق اين آن تايم بودنشم . نگاه منتظرونگرانش با رسيدن من ارووم ميگيره و جواب سلامم رو توگره خوردن نگاههامونو از تبسم هميشگيش ميگيرم .سلام ... هي اين پا اون پا ميكنم چيزي بگم ولي اين نگاهه لامصب دهنمو كيپ كرده .................................................................. واسه همينم اين سكوت و به همه حرف و حديثها ترجيح ميدم برگهاي زرد روو زمين همه از بارون نم دارن و منم با پاهام زيرشون دنبال يه جايي واسه نشستن ميگردم برگهارو با پاهام كنار ميزنمو روي يه تخته سنگ تقريبا صاف ميشينم .فكر نميكني حيفه ادم توي اين هوا وسط اين باغ كنار تو دراز نكشه و آسمون و ماهشو ابراشو از زير درختا و شاخه هاشون نگاه نكنه؟ دراز ميكشم كنارش ، حالا هم اونو ميبينم هم آسمونو هم برگهاي درختهارو كه نميزارن ما زير اين تك دونه هاي باروون خيس بشيم سرمو ميارم نزديكش و با هم حال و احوال ميكنيم من بيشترو او كمتر حرف ميزنيم من حول ترو او ارام تر من تشنه تر و او سير تر من نادان ترو او دانا تر اينو از تك به تك ديالوگهاش ميشه فهميد ميگم ببين 3 به هيچ اين بار به نفع تو خوش باش ، نوش جونت . ازپشت آرووم دستاشومياره و ميذاره رووي شونه هام ، يه جوري انگار كه ميخواد آروومم كنه ،همون قدري كه لازمه حرف ميزنه كوتاه ومفيد . حالا من كه آروم تر شدم از هر دري ميگم و اونم ميگه و كم كم هوا سرد تر ميشه ، كم كم باروون هم بيشتر ميشه ، منم كه آستيناي ژاكت بافتنيمو كشيدم گذاشتم زير سرم تا سرماي سنگ اذيتم نكنه ، مهو بازي ماه با ابرا شدم كه ميگه ديگه سردمه ؛نميدونم چرا لرز كردم . بريم ؟؟ با هم بلند ميشيم و اوون هنوز دستاش رووي شونه هامه داريم قدم زنان از توي باغ ميريم بيرون ، بيرون تر از باغ نزديك خونه ها چند تا كنده نيمسوز كه دارن دوود ميكنن و ميسوزن ما رو از راه بدر ميكنن نزديك آتيش كه ميشيم دستاشو از روو شونه هام برميداره و ميره به سمتش ، عاشق آتيش بازيه اوونم اينجوريش . حالا يه جوني به اتيش داده كه ديگه با صورتت گرماشو حس ميكني . بهش ميگم نكن بچه شب تو جات ميشاشي ها ، ميگه : ميدوني كه آتيش بازي چقدر ادمهارو اروم ميكنه ، ديگه اينجوريش گيرت نميادها ! حيفت نمياد تو اين هوا زير بارون كنار آتيش...گرم نشي و كيف نكني و بوي دوود نگيري؟ ميگم بيا بريم...! ديگه بسه . ميگنه نه... من هنوز يه كمي سردمه. بعدشم... ديگه ديرم شده بايد برگردم ... وگرنه نگرانم ميشن . تو برو...؛ ميگم خوب آخه همينجوري ... با نگاهش باغ و نشونم ميده و وعده هميشگيمونو. دستمو به نشونه ميارم بالا و با همون خنده هميشگي بدرقه ام ميكنه ، حالا آرووم آرووم و از روو برگهاي پائيزي دارم دوورميشم و باروونم كه يهو چه شديد تر شده و منم كه لرز كردم . ژاكتمو مرتب ميكنم ، دستامو ميزارم رووي جاي دستاش روو شونه هامو لمسش ميكنم هنوز جاي دستاش گرم گرمه... پس چرا.. ميگفت سردشه ...؟ حالا ديگه ابرا اومدنو همه آسمونو گرفتنو ديگه همه جا تاريك تر شده و باروونم كه ديگه اموون نميده....ف